GencForum


AnasayfaAnasayfa  TakvimTakvim  SSSSSS  AramaArama  Üye ListesiÜye Listesi  Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları  İstatistikLer  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  

..:::Korku Etütü:::..

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek
Sayfaya git : Önceki  1, 2, 3, 4
Yazar Mesaj
öcCcü-böcCcü

Mod
Mod
avatar


Yaş : 23 Kayıt tarihi : 04/12/08 Mesaj Sayısı : 430 Nerden :
Kişisel İLeti :
ஐ◄███▓▒░░ σ∂αмıη нαуαℓєтιѕιη ѕєѕѕιzℓιğιηє αşığıм ░░▒▓███►ஐ
Aktiflik Puanı:1430
MesajKonu: Geri: ..:::Korku Etütü:::.. C.tesi Ocak 17, 2009 9:47 am

Ben hiç beyenmedim bu bölümü vahşi duygular yok şu aralar içimde İçimde kelebekler uçuşuyor İnşallah diğer bölümlerde kırmızı ilhamcıklarım gelirde iyi bir iş çıkartırız ...


8.BÖLÜM


Eve doğru hızlı adımlarla yürürken biryandanda kendi kendine söyleniyordu.

Berker: Ne bu ya herkes birbirinden deli.Kervanlarına beni de katmaya çalışıyorlar.Kafayı yiycem bi gün istedikleri olacak.



Bir anda arkasında bir çıtırdı duydu.Hızla arkasını döndü.Karanlık iyice artmıştı.Görmesini zorlaştırıyordu.Dikkatlice bakındı.Döndü ve adımlarını sıklaştırdı.Edward’ın söyledikleri gelmişti aklına.Azrail peşindeydi.Birden ürperdiğini hissetti ve yine bir çıtırdı.Durdu.Boynunda soğuk bir nefes hissetti.Tüylerinin diken diken olduğunu hissedebiliyordu.
-Azrail peşinde…!!

Berker: Aaa yeter be .Başlayacam azrailede sanada .İşin b..kunu çıkardınız be.Bıktım be bıktım…


Eve varıp kapıyı açtığında Barış Telaş içinde bir oyana bir bu yana dönüyordu.

Barış: Nerdesin sen ya.Öldüm öldüm dirildim burda.

Berker: Yok bişey geldim işte.Vur kafayı yat.

Barış: Ne demek vur kafayı yat.Öldüreceksin sen beni ya.

Berker: Bak.Hiçbirşey yok tamam mı.Korkman gereken bir şey de yok.Sende uyu bende uyuycam.Sabah sapasağlam kalkıcaz.Tamam mı??

Barış: Biraz önce sırayla uyumamızı söyleyen kişi şimdi ikimizde uyuycaz diyor.Ne yapmamı bekliyorsun???

Berker: Off beee.Naparsan yap .

Merdivenleri hızla çıkarak odasına gitti.Diğerleriyse gürültüye uyanmıştı.

Gülşen: Noluyo ya??

Barış: Bir şey yokmuş.Rahat rahat uyuycakmışız.İyi geceler.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Edward: Neslihan nerden buldun bunu Allah’ını seversen ya??

Neslihan: Ne var be..

Edward: Bi söyleneni yapmıyor.İnat dersen almış başını gidiyor.Neymiş bide yabancı uyruklu katilmiş .İyilik yaramıyo işte..Ya gülmesenize be…Ben neler çekiyorum haberiniz yok.


Neslihan: Ben dedim ama…

Edward: Tama sus bir şey demedik şimdi napıyoruz.

İrem : Alp i bekliyoruz.

Edward: Gelmedi mi hala be. Futbolada acayip taktı .

Neslihan: O olmasa ama Berker ‘ e yaklaşamazdık.

Edward: Bak ciddi ciddi soruyorum ne buldun sen bu çocukta.

Neslihan: Off be.Şu anda sorun benim onda ne buldum değil onu bu işten çıkarmamız!

O sırada Alp nefes nefese kapıdan girer.

Alp: Eve girmişler…

-----------------------------------------------------------------------------------------

Nilgün: Hadi oğlum uyan.Berkeeerrr…

Gözlerini açtı yine o nefret ettiği durum vardı etrafta. Her şey yolunda… Ailesine kanıtlayıp buradan gitmeyi o kadar istiyordu ki.

Nilgün: Nasılsın oğlum??

Berker: İyiyim annecim .Sen??

Nilgün: Bende iyiyim .Hadi kalk eve gidiyoruz.

Birden içinde umut ışığı parladı kurtuluyordu ki annesi sözünü devam ettirene kadar.

Nilgün: Eve hırsızlar girmiş..

Berker: Neeee…!!

Nilgün: Ve sadece senin odana. Neler gitmiş onlara bakıcaksın ve bizden neler saklıyorsun bir bir anlatıcaksın.

Berker: Anne ben bir şey saklamıyorum. Yemin ederim ya.

Nilgün: Hadi oğlum.Evde bizi bekliyorlar.

Yola çıktılar. Biraz önce annesi onu uyandırdığında karşısında onu görünce,o pamuk elini yüzünde hissedince aşırı bir özlem duymuştu içinde .Ama şimdi… Sadece olaydan olaya geliyordu ailesi.Elinde olmadan bir nefret birikiyordu kalbinde.Annesinin sesiyle irkildi.

Nilgün: Şimdi mi anlatmak istersin.Babanın yanında mı?

Berker: Anlatıcak bir şeyim yok.

Nilgün: Oğlum .Bak koskoca eve hırsız giriyo.Sadece senin odan karıştırılıyor ve hiçbir kamerada görünmüyor.Sence nasıl şüphelenmeyelim.

Berker: Anne.Hiçbirşey bilmiyorum.İstesemde bilemem zaten.Allah’ın ormanında hapsolmuşum.Yeterince bela var.Birde bu esrarengiz olay yaratma senaryonuzu hiç çekemiycem.Ne alındıysa alındı.O oda benim değil ki artık.Kalabiliyor muyum orda? Öss yi kazanana kadar buradayım ve ben o sınavı kazanmiycam.Bu dağda geberip gidicem.O zamanda gelir arkadaşlarıma hayal görmüşsünüz,oyun oynuyorsunuz kurtulmak için dersiniz.Tamam mı yeterli bir cevap oldu mu?Olmadıysada beni ilgilendirmiyo .Ben söylicemi söyledim.Uyumak istiyorum.

Zavallı kadıncağız bir şey söyleyemedi.Mustafa Bey tarafından zorla gönderilmişti.Kendisi getiremezdi.Birtek annesinin sözünü dinlerdi.Şimdiyse…

---------------------------------------------------

Neslihan : Ne demek eve girmişler ya.

Alp: Ya of bilmiyorum.Son anda gördüm.Bir kutuyla çıktılar evden.

İrem: Kutuda ne var?

Alp: Nerden biliym be .Aklını okumuyorum ya.

Neslihan: Odaya girip baktın dimi??

Alp: Maalesef.Kadın girdi.Odayı fena dağıtmışlar heralde.Bi gürültü kopardı.Sonrasıda malum işte.

Neslihan: Uff ya .Ne aldılar.Ya bulurlarsa…

Alp: Tamam Nesli.Korkma.Bi şekilde kurtarıcas işte.

Neslihan: Ya kurtaramazsak???

-----------------------------------------_

İçeriye girdiğinde babasının sinirli gözleriyle karşılaştı.Kafasını hızlıca yere indirdi.Daha sonra üst kata çıktı.Odasının kapısını açtığında heryer dağınıktı.Dağıtılmıştı.Babası göründü kapıda ve imalı bir şekilde:

Mustafa: Eğer bulaştığınız bir iş varsa diye polise haber vermedik Berker Bey.

Berker dilerini sıkarak:

Berker: Acaba odama biraz bakabilir miyim?

Kapıyı kapattı.İlk işi bilgisayarını açmak oldu.Acaba annesi,babası haklı olabilir miydi? Farkında olmadan bir işe mi bulaşmıştı.Yarışlarda…Dosyaları,belgeler her şeyi karıştırdı farklı bir şey yoktu.Ya da eksik.Diğer eşyalarına bakmaya başladı.Kitap dolaplarına,çekmecelerine, kıyafetlerine,dolabın üstüne…Bir an durdu.Her zaman bu dolabın üzerinde olan gözünden uzak olmasını istediği kutu.Yoktu.Zihninde yeni yeni şeyler canlanmaya başladı.Olayın çözümünü bulmuştu belkide….

_________________